Stadnina koni w Michałowie

Link do strony stadniny w Michałowie          www.michalow.arabians.pl
Stadnina Koni Michałów hoduje konie czystej krwi arabskiej od ponad 50 lat. To największa w Polsce, jedna z większych w Europie, a może i na świecie stadnina koni tej rasy. Od lat utrzymuje stado prawie 400 koni czystej krwi, w tym samych klaczy matek ponad 100. Obecnie jest spółką Agencji Nieruchomości Rolnych.
Stadnina położona jest w województwie Świętokrzyskim, w ślicznym rejonie zwanym Ponidziem, w dolinie między Garbem Pińczowskim a Garbem Wodzisławskim - 45 km na południe od Kielc, 230 km na południe od Warszawy, 100 km na północ od Krakowa. To prastare polskie ziemie - 25 km na północny-wschód od Michałowa leży Wiślica, stolica państwa Wiślan - według najnowszych badań Wiślanie przyjęli chrzest 100 lat przed Mieszkiem I.
Stadnina koni arabskich czystej krwi w Michałowie założona została w 1953 roku. Przejęła ona konie ze zlikwidowanej w tym samym czasie stadniny w Klemensowie, koło Zamościa.
Stajnia czołowa w Michałowie
Stadnina w Klemensowie, istniejąca od 1946 roku, początkowo gromadziła konie półkrwi angielskiej. W listopadzie 1947 roku zaczęto lokować w niej konie czystej krwi arabskiej. Pochodziły one głównie z partii koni janowskich rewindykowanych z Niemiec w 1946 roku i umieszczonych czasowo w Posadowie oraz z klaczy babolniańskich, również przywiezionych z Niemiec. Przeciwnie do sytuacji w pozostałych ówczesnych stadninach arabskich - Nowym Dworze i Albigowej, gdzie skoncetrowano konie w typie kuhailan - materiał gromadzony w Klemensowie był przeważnie w typie saklawi. Pod względem wartości dorównywał on stadom w Nowym Dworze i Albigowej.
Historia stadniny w Klemensowie była krótka. Jej de facto przeniesienie do Michałowa było skutkiem powojennych poszukiwań najlepszego dla koni arabskich środowiska. Upaństwowienie majątków ziemskich dawało możliwość wyboru spośród wielu gospodarstw. Hipolodzy w większości opowiadali się za Kielecczyzną, jako rejonem, w którym od wieków występował typ koni niedużych, suchych i uszlachetnionych. Wybór padł na Michałów, gdzie gleba to rędzina o podłożu marglowym, zasobna w wapń, co sprzyja formowaniu się u koni dobrej tkanki kostnej i mięśniowej. Dzięki położeniu w dolinie Michałów cechuje specyficzny mikroklimat. Niewielka ilość opadów (poniżej 600 mm rocznie), bardzo płytka warstwa orna, pod nią skała wapienna, sprawiają, że przy małej ilości opadów ziemia pęka, roślinność więdnie i wysycha. Czynniki te tworzą środowisko dla koni czystej krwi arabskiej ze wszech miar korzystne.
Powrót z pastwiska
Decyzją Ministra Rolnictwa z dnia 15.09.1953 roku, konie z Klemensowa zostały przeniesione do Michałowa. Pierwszy transport 21 klaczy dotarł do gospodarstwa 17.10.1953 roku, a kolejne trzy klacze przywieziono 25.11.1953. Z klaczami przyszło 18 źrebiąt urodzonych w 1953 roku w Klemensowie. Z kolei po zakończonym treningu na TWK Wrocław, przybyło jeszcze 8 klaczy. Klacze te, wraz z przebywającą w stadninie od 1950 roku arabską klaczą Miriam utworzyły stado wyjściowe dla michałowskiej hodowli, odnoszącej sukcesy i znanej w całym świecie.
Razem z końmi został przeniesiony do Michałowa hodowca, wówczas zastępca dyrektora klemensowskiej stadniny, pan Ignacy Jaworowski, pełniący potem w Michałowie funkcję dyrektora (aż do czasu odejścia na emeryturę w 1997 roku). Być może dlatego w niektórych publikacjach Stadnina w Michałowie traktowana jest jako kontynuacja dawnej placówki hodowlanej w Klemensowie (np. Witold Pruski ,,Dwa wieki polskiej hodowli koni arabskich (1778-1978) i jej sukcesy na świecie'').
Historia sukcesu SK Michałów - lata 1953-2003
Historia rodów męskich i linii żeńskich w SK Michałów
Tytuły czempionatowe koni arabskich wyhodowanych w SK Michałów
Ignacy Jaworowski - wspomnienie państwa Urszuli i Jerzego Białoboków
Ignacy Jaworowski - wspomnienie pani Izabelli Pawelec-Zawadzkiej
W początkowym okresie istnienia stadniny dominowało w Polsce dążenie do produkowania koni większych, głębokich i kościstych do wykorzystania w rolnictwie. Nie ominęło to arabów, co niestety doprowadziło do usunięcia z hodowli kilku wartościowych jednostek. Konie michałowskie, w większości w typie saklawi, były nieco wyższe i masywniejsze od arabów w innych stadninach. Dlatego Michałów łatwiej przebrnął przez ten trudny okres.
Córki klaczy Emigracja
W miarę postępu mechanizacji w rolnictwie, wzrastało zapotrzebowanie na konie do sportu, relaksu i luksusowych rozrywek. Duży popyt na araby pojawił się w bogatych krajach europejskich oraz Ameryce. Najbardziej pokupnymi stały się konie poprawnie zbudowane w typie saklawi względnie kuhailan-saklawi, o wielkiej urodzie. Konie drobne cieszyły sie mniejszym wzięciem. Uzyskanie pomyślnych w tym zakresie wyników ułatwiła w Michałowie sytuacja, że stado matek było w przewadze w pożądanym typie saklawi. Od 1960 roku, kiedy zaczął się eksport polskich arabów do Ameryki, stadnina w Michałowie zaczęła święcić wielkie triumfy.
Pierwszy pokaz za granicą - w Verden w 1973 roku - wygrała klacz Estebna, która została Czempionką Europy. Od tego momentu pasmo sukcesów michałowskich arabów trwa nieprzerwanie - wielokrotnie zdobywały one tytuły czempionów Świata, Europy, USA, wielu krajów europejskich oraz oczywiście Polski. W ostatnich latach Michałów odnosi zdecydowanie najwięcej zwycięstw w kraju.
Z perspektywy pół wieku istnienia stadniny, najcenniejszą klaczą, która trafiła do Michałowa okazała się Estokada z linii Milordki. Rodzina klaczy Estokada to rodzina czempionów - pochodzą z niej: Estebna, Elkana, Ekstaza, Esklawa, Emisja, Emigracja, Emigrantka, Emanacja, Emilda oraz Emanor.
Po latach niewątpliwej przewagi Janowa Podlaskiego na Służewcu, Michałów dochował się wybitnych koni wyścigowych. Jest to wynik konsekwentnej pracy hodowców, którzy trening na torze uznali za konieczny sprawdzian zdrowia koni.
Obecnie, obok słynnej na cały świat hodowli koni arabskich, Stadnina w Michałowie utrzymuje małe stado (ok. 20) koni małopolskich o rzadkiej maści tarantowatej oraz kilkanaście kucy szetlandzkich (o wzroście do 100 cm). Ponadto posiada dwa stada bydła mlecznego: rasy jersey i czarno-białej z dużym dolewem holsztyno-fryza, łącznie 380 sztuk. Ogólna powierzchnia gruntów stadniny wynosi 639 ha, z czego 386 ha przypada na Gospodarstwo Michałów, a 253 ha na Gospodarstwo Lubcza. Użytki rolne zajmują powierzchnię 620 ha, w tym 95 ha pastwisk, 107 ha łąk trwałych i 418 ha gruntów ornych.
SK Michałów - widok z lotu ptaka
fot. S. Vesty
Stajnia czołowa w Michałowie
Powrót z pastwiska
Córki klaczy Emigracja
Kreator stron - łatwe tworzenie stron WWW